Zaprzeczenie ustalenie ojcostwa

Domniemywa się, że dziecko urodzone podczas trwania małżeństwa pochodzi od męża matki. Domniemanie to funkcjonuje również, gdy narodziny miały miejsce przed upływem 300 dni od ustania albo unieważnienia małżeństwa. Nie uważa się tak w przypadku separacji. Powyższe domniemania mogą zostać obalone w drodze powództwa o zaprzeczenie ojcostwa.

Termin
Domniemanie może zostać obalone, jeżeli mąż matki dziecka wytoczy powództwo. Ma on na to 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o narodzinach dziecka.

Zaprzeczając ojcostwu, na mężczyźnie leży ciężar dowodu – to on musi udowodnić, że nie jest ojcem dziecka. Mężczyzna wytacza powództwo przeciwko swojej żonie oraz dziecku. W przypadku, gdy matka nie żyje, powództwo wytacza się tylko przeciwko dziecku. Matka także może wnieść powództwo o zaprzeczenie ojcostwa. Jest ono wytaczane przeciwko ojcu i dziecku. Taką możliwość posiada również samo dziecko po dojściu do pełnoletniości.
Ma na to 3 lata od jej uzyskania. Powództwo powinno być wytoczone przeciwko mężowi swojej matki i matce, a jeżeli matka nie żyje to przeciwko jej mężowi. Jeżeli mąż matki nie żyje, powództwo powinno być wytoczone przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy. Powództwo o zaprzeczenie ojcostwa może wytoczyć również prokurator. Prokurator nie musi przestrzegać terminów do wytoczenia powództwa. Posiada kompetencję do wytoczenia powództwa w każdym czasie. Sprawy o zaprzeczenie ojcostwa rozpatrywane są przez sąd rejonowy właściwy dla miejsca zamieszkania pozwanego.

Mężczyzna nie może tego dokonać w stosunku do pełnoletniego dziecka. Niedopuszczalność powództwa istnieje również w przypadku, gdy dziecko zostało poczęte w następstwie zabiegu medycznego, na który mąż matki się zgodził. Zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka.